Ik heb me weer eens laten verleiden tot een experimentje. Sinds bij mij de diagnose prostaatkanker is vastgesteld, heb ik de racefiets weer van stal gehaald. Na een voorzichtig rondje (het is immers weer zo'n 2 maanden geleden) is mij een val gespaard gebleven. Echter, ten koste van mijn achterbandje. Dat kreeg het even flink voor de kiezen waarna het langzaam leegliep. Nieuwe bandjes aanschaffen dus. Nu reed ik in het verleden op Michelin bandjes. Eerst de carbon versie, maar deze wordt jammer genoeg niet meer verkocht. Later de PRO 4 versies er van langs gegeven en.... Michelin bevalt me goed. Hoewel ik het laatste setje vierkant heb gereden. Dat geeft al aan hoeveel vertrouwen in ik de bandjes heb. Afdaling, bochtig parcours dat doet me niks. Ik blijf overeind. Nu heb ik bij ons Mike Continentals gemonteerd, type Ultra. Ik besloot ook bij mij Continental te monteren, type Grand Prix. Stuk goedkoper dan de GP4000s maar, naar men zegt, is er geen verschil op het gewicht na. Gewicht boeit me niet, comfort wel. Nu komt het experimentje: Ik ga met een 23mm bandje vóór rijden en een 25mm bandje áchter. Qua rolweerstand maakt dat niks uit, qua comfort een wereld van verschil. Afijn, dat is de theorie, nu de praktijk nog. Al met al, wilde ik het experimentje op de een of andere manier vastleggen.
Ik heb gekozen voor een shot van het achterwiel (met achterband), de 25mm, met de Nikon op manual waarbij ik de achtergrond wat vaag wil houden. Met Lightroom de helderheid en het contrast wat gefinetuned. Wat mij, achteraf, nog stoort is die spaak rechts. Die licht nog teveel op naar mijn smaak. Volgende keer rekening mee houden dus :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten